بیش از فلس سمک بنده به فلسی محتاج

آن که طبعش به مثل موی شکافد در شعر

شعر بافی کند از واسطه مایحتاج

زر موروث من سوخته کوکب در هند

شور بختی است مرا واسطه تلخی کام

که طبر زد چو شود روزی من گردد زاج

ضعف طالع سبب خفت مقدار من است