بجای خون همه یاقوت و لعل خواهد ریخت

زمانه را فزع دادخواه رفت از یاد

گل بهار سخاوت که در محل کرم

درم چو برگ خزان می دهد کفش بر باد

به دست او نیش اگر زند فصاد

گرفته کشور دلها که هست بر بازوش

دو فتح نامه ز دست کریم و طبع بداد