هزار خسته جگر را ز صبر فرمائی

یکی ز وصل بشارت یکی ز هجران داد

هزار دایه طلب را ز حسرت افزائی

رساند بر سر گنج و به کام ثعبان داد

گداخت جان ز غم آنگه نوید جانان داد

گدای کوچه و سلطان شهر را از عدل

عدیل وار حیات و ممات یکسان داد