گدای کوچه و سلطان شهر را از عدل

رساند بر سر گنج و به کام ثعبان داد

هزار خسته جگر را ز صبر فرمائی

گداخت جان ز غم آنگه نوید جانان داد

عدیل وار حیات و ممات یکسان داد

درین مقاسمه اش نیز بود مصلحتی

که مسکنت به گدا سلطنت به سلطان داد