سخای او که ز احسان به منعم و مفلس

تواند آن شه خرم دل طرب ران داد

اگر زمانه کند کوتهی قضا خواهد

به بازگشت زمان گذشته فرمان داد

هر آنچه داد بری از فتور و نقصان داد

به جیب محتشمان لعل و در به دامان ریخت

به دست بی درمان سیم و زر به میان داد