سر به زانوی حجاب از اثر آن دارد

چرخ را باز مه روی تو حیران دارد

که مه یک شنبه انگشت به دندان دارد

حاجبت کرده بزه قوس نکوئی و هلال

در شفق نیست مه نو که دگر ساقی دور

جام لبریز به کف از می رخشان دارد

برمه عید نخواهم نظر کس که تمام