توئی آن شمع فلک بزم ملک پروانه

که گوهر بیشتر از قطره باران دارد

ای قدر قدر قضا رتبه که معمار ازل

عالمی را ز وجود تو به سامان دارد

که جهانی ز تو پروانه احسان دارد

رشحه کلک درو سلک تو روحیست روان

که ترشح ز سرچشمه حیوان دارد