والئی همچو تو بنشیند و دیوان دارد

بام ایوان تو عرشیست که هر کنگره اش

صد کتک دار بسان مه و کیوان دارد

فلک آراسته نه خر گه والا که در آن

آصفا تا شده ای واسطه عزت من

دشمن اعراض ازین واسطه چندان دارد

که اگر شق شود از غم چو قلم نیست محال