خرامان چو شوی گردد تنت سر تا قدم لرزان

رسن باز افتد از سررشته هرگه ریسمان لرزد

به صورتخانه چین گر قد و عارض عیان سازی

مصور را ورق در دست و کلک اندر بنان لرزد

به سان گلبنی کز نازکی گلها بر آن لرزد

جوانی جان من پند غلام پیر خود بشنو

مکن کاری که از دستت دل پیر و جوان لرزد