ز تاب نیش مژگانش مرا رگهای جان لرزد

که تاب آرد به جز من پیش تیر آن کمان ابرو

که پی در پی ز سهم ناوکش پشت کمان لرزد

چنان خونریز و بی باکست چشم او که هر ساعت

نیندیشد ز خون مردم آن مژگان مگر آندم

که رمح موشکاف اندر کف شاه جهان لرزد

جهان دارای دارافر فریدون ملک ملک آرا