که وقت دقت عدلش دل نوشیروان لرزد

نیندیشد ز خون مردم آن مژگان مگر آندم

که رمح موشکاف اندر کف شاه جهان لرزد

جهان دارای دارافر فریدون ملک ملک آرا

شه گیتی ستان طهماسب خان کز بیم رزم او

تن پیل دمان کاهد دل شیر ژیان لرزد

گران قدری که ذاتش با وجود آن سبک روحی