گران قدری که ذاتش با وجود آن سبک روحی

که وقت دقت عدلش دل نوشیروان لرزد

شه گیتی ستان طهماسب خان کز بیم رزم او

تن پیل دمان کاهد دل شیر ژیان لرزد

به هیبت گر نهد پا بر زمین هفت آسمان لرزد

جهانگیری که چون گردد تزلزل در زمین افکن

زمین لنگر گسل گردیده تا آخر زمان لرزد