مصرع نخست · شماره 39
چو تیرش پر گشاید وحشت اندر وحش و طیر افتد
شاعرمحتشم کاشانیقالبقصیده
در متن شعر
سطرهای پیرامون
برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.
- 36
به هیبت گر نهد پا بر زمین هفت آسمان لرزد
# - 37
جهانگیری که چون گردد تزلزل در زمین افکن
# - 38
زمین لنگر گسل گردیده تا آخر زمان لرزد
# - 39
چو تیرش پر گشاید وحشت اندر وحش و طیر افتد
انتخابشده - 40
چو تیغش جان ستاند انس و جان را جسم و جان لرزد
# - 41
چو گردد از نهیب لشگرش خیل عدو هازم
# - 42
دل گردون ز بانگ القتال و الامان لرزد
#
دربارهٔ این سطر
سطر شماره 39 از «قصیده شماره ۱۸ - در مدح شاه طهماسب صفوی» است.