اگر فغفور چین آید به قصد آستین بوسش

چنان کز تیزی باد خزان برگ رزان لرزد

گه تقریر و تحریر فصول دفتر مهرش

زبان کلک در بند آید و کلک زبان لرزد

ز چین ابروی دربان او بر آستان لرزد

به دورش دزد گرد کاروان گردد به چاوشی

به عهدش گرگ را بر میش دل بیش از شبان لرزد