به عهدش گرگ را بر میش دل بیش از شبان لرزد

اگر فغفور چین آید به قصد آستین بوسش

ز چین ابروی دربان او بر آستان لرزد

به دورش دزد گرد کاروان گردد به چاوشی

نهنگ سرکش کشتی شکن در روزگار او

به دریا بر سر کشتی به شکل بادبان لرزد

ز بیم آن که ننشیند خلاف رای او نقشی