تو ای آن تخت شوکت را مکین کز صولتت هرگه

دبیران جهان را بند بند استخوان لرزد

الا ای خسرو روی زمین که اسباب حفظ تو

اگر نبود زمین با هفت گردون جاودان لرزد

بجنبد لنگر تمکین مکان و لامکان لرزد

گر افتد ماهی رمحت به بحر آسمان شاید

که در دست سماک رامح از سهمش سنان لرزد