ز تحریک طبیعت تا درین مهد گران جنبش

بخوابانند در گهواره امن و امان لرزد

ردیف افتاد پس دور از قوا فی ختم کن ای دل

سخن را بر دعا تا کی بوان گفتن فلان لرزد

تن سیماب کافتاده است دور از بطن کان لرزد

تن دشمن که اکنون می تپد بر روی خاک از تو

بزیر خاک نیز از صولتت سیماب سان لرزد