مانده در جلدش استخوانی چند

بی دلی زار و ناتوان باشد

کرده قالب تهی ز غصه چه نی

همه دم همدم فغان باشد

تنگ دل چون خلال دان باشد

ملک جانش بخر به نیم نظر

عهده بر من گرت زیان باشد