اساس دولت و نصرت که استوار آمد

عدو چو پنجه قدرت به پنجه تو فکند

چه تا بهاش که در دست اقتدار آمد

به جای ماند دو روزی ولی نرفت از جا

خوشا سحاب صلاح تو کز ترشح آن

تمام ناشده فصل خزان بهار آمد

برای جان عدو قهرت آتشی افروخت