پشتم به اوست راست ولی وقت بی زری

با این دو وضع مرد معیشت چسان کند

چشمم به اوست باز ولی روز مفلسی

از چشم من به گریه جهان را نهان کند

قد من از کشاکش خواهش کمان کند

پایم روان ازوست ولی چون بی طلب

گیرد مرا میان روش از من کران کند