صحن درگاه جلالت فلک از مساحی

عزل را از پی نصب تو خطا دید و زدود

نیست ز افسانه موحش غمش از خواب ملال

چشم بخت تو که هرگز نتوانست غنود

به خط نامتناهی نتواند پیمود

از اجلای جهان هرچه درین مدت کاست

بعد الحمد که بر شان تو معبود فزود