به خط نامتناهی نتواند پیمود

نیست ز افسانه موحش غمش از خواب ملال

چشم بخت تو که هرگز نتوانست غنود

صحن درگاه جلالت فلک از مساحی

از اجلای جهان هرچه درین مدت کاست

بعد الحمد که بر شان تو معبود فزود

بود در شان تو ای اشرف اشراف زمین