محتشم گرچه زد امروز ثنای تو رقم

کوه گردد متصاعد به سبک خیزی دود

گر گدائی شود از صدق ستاینده تو

پادشاهان جهانش همه خواهند ستود

مدح خود دوش ز سکان سماوات شنود

چه شور گو تو هم از جایزه مدحت خویش

رفعت پایه قدرش بنمائی به حسود