دامان هفت پرهین چرخ می درید

بگرفت کار بوسه رواجی که از شفا

افتاد شغل حرف زدن یک جهان بعید

دست تظلم دو جهان کاندرین زمان

چون شد زمان حکم قضا منتقل به تو

خود را در آستین به صد آهستگی کشید

ای رای محتشم حشم نامور که هست