در این دارالعیار آن زر که پر معیار می آید

جهان عالی بنائی می نهد کز ارتفاع آن

اساس قوت شاهی به پای کار می آید

چو نقد مهر اینک می دود در مشرق و مغرب

سواری می کند زین رخش ناهموار دوران را

که از دهشت بزیر ران او هموار می آید

همایون گلبنی سر می کشد زین گلستان کزوی