دو پیکر می کند در یک نفس صد کوه پیکررا

چوبانگ سیل شهرآشوب کز کوهسار می آید

جهان بادا به او نازان که در بدو جهانگیری

زر ز مش بوی رزم حیدر کرار می آید

چو با شمشیر بران بر سر پیکار می آید

به سهمی فرد و یکتا می شود توسن سوار اکنون

که بر وی آفرین از واحد قهار می آید