ای مه انجم حشم وی ملک محتشم

تیغ بهر سو که راند بر تن بی جان رسید

جانب او بس که داشت بیش ز امکان فضا

بر سر خصمش اجل پیش ز فرمان رسید

کز نسقت ملک را کار به سامان رسید

من بره طاعتت گرچه ز دوران نیم

جان به لب طاقتم از غم دوران رسید