درد کشیدن خطاست حال که درمان رسید

من بره طاعتت گرچه ز دوران نیم

جان به لب طاقتم از غم دوران رسید

شربت لطفی فرست کاین تن رنجور را

تا ز صعود بخار خواهد از ابر بهار

قطره ز بالا فتاد رشحه به بستان رسید

ابر نوال تو را مایه کم از یم مباد