قصیده ای دگر از بهر شرح آن گویم

من گداخته جان را تن بلا پرور

غریب واقعه ای بود کز وقوعش شد

دل مرا غرفات نشاط و عیش مقر

که بر ضمیر منیرت سخن شود اظهر