ز عین نور صفا بود مطلع و مظهر

چه دید دیده دل افروز عالمی که در آن

گوهر به جای حجر بود و در به جای مدر

ز مشرقش که نجوم بروج دولت را

ستاره ای بدرخشید کز اشعه آن

فروغ بخش شد این کهنه توده اغبر

سهیلی از افق فیض شد بلند کزان