خروشان پسر چو پدر را ندید

که آنجا بدی گنجها را کلید

همه مهتران پیش باز آمدند

پر از درد و گرم و گداز آمدند

پدر همچنین چون پسر را ندید

همه شهر ایران پر از ناله بود

به چشم اندرون آب چون ژاله بود