نهد یک دم به نظم این غزل سمع همایون را

کلاه پادشاهی سایه شاه همایون فر

تو بر روی زمینی آن بلند اقبال کز گردون

رسد در روز هیجا به هر عون عسکرت لشگر

که هست از مخزن پرگوهرش کوچکترین گوهر

بگو ای نامه بر به یار کای منظور خوش منظر

ملایم خوی زیبا روی مشگین موی سیمین بر