ز کویت وانگیرم پا اگر تیغم زنی برسر

گمان دارد دلم زین سرکشی ای شمع بی پروا

که داری از هوای دل سر پروانه ای دیگر

ز پایت برندارم سر اگر دارم کنی برپا

تو را بازار گرم و من زرشک نو خریداران

از آن بازار در آزار از آن آزار در آذر

من از تشویش جان با این گران باری سبک نمکین