قصه کوته ماه ایران میر میران کایزدش

رشگ مردودان به صحرای هلاکش دادسر

بود ویران کلبه ای از لطف گردون رتبه ای

در بلندی طاق دوران ساختش زیر و زبر

کرد ازبس سربلندی سرور جن و بشر

وز طلوع آفتاب دولتش از فرش خاک

سر به سر ذرات عالم را به عرش افراخت سر