محتشم از پیشتر چشم تفقد بیشتر

وز طلوع آفتاب دولتش از فرش خاک

سر به سر ذرات عالم را به عرش افراخت سر

از ترشح کردن ابر کف کافیش داشت

آن ترشح بی خطائی ناگهان باز ایستاد

و آن تفقد بی گناهی گشت مسدودالممر

من نمی دانم چه واقع شد که کرد از جرم آن