من که بر لب داشتم ز افسردگی مهر سکوت

از حجر دهقانی طبعت برانگیزد شجر

وز شجر بی انتظار مدت نشو و نما

دامن آفاق هم پر گل شود هم پر ثمر

بر گرفتم مهر و بگرفتم ثنا خوانی ز سر