هیئتت وقت ظفر چون جبنبش آرد در زمین

چون زبان از نطق و گوش از سامعه چشم از بصر

آسمان عظم تو سنجید و شکستی شد پدید

در یکی از کفه های اعظم شمس و قمر

گوید از دهشت زمین با آسمان این المفر

کاروان سالار فتحت چون رسد از گرد راه

از سپاه خصم بربندد ظفر بار سفر