مسندمنصوب من از همگنان مرفوع تر

چشم این کی از تو بود ای داور کی اقتدار

کاندرین حالت به خویشم واگذاری این قدر

من نه آخر آن ثناخوانم که در بزم تو بود

زر برایت در قطار اهل دعوت داشتند

بختیان من به پیش آهنگی از گردون گذر

وین زمان هم هر شب از شست دعایم بهر تو