از سعادت دوستانت را جنان بادا مکان

بر دعای او کن ای داعی سخن را مختصر

تا ز اخیار است رضوان روضه آرای جنان

تا ز اشرار است مالک آتش افرزو سقر

وز شقاوت دشمنانت را سقر بادا مقر