ای کهان سپه صف شکنت پیل شکوه

سر بر آرند سراسیمه ز جیب شب تار

سایه را خواهد اگر از حرم اخراج کند

مانع پرتو خورشید نگردد دیوار

ای سگان حرم محترمت شیر شکار

حکم جزمت همه جا همچون قضا بی مهلت

تیغ قهرت همه دم همچون اجل بی زنهار