کاندرین ظلمت شب کز اثر خواب گران

خواند مزملش از غایت رافت جبار

به امیری که در احرام نمازش هر شب

بانگ تکبیر ز تکبیر رسیدی به هزار

نیست جز چشم من و چشم کواکب بیدار

آن قدر می کنم از بهر بقای تو دعا

که مرا می رود از کار زبان زان اذکار