تا نگوید که چه دیدم فلکش گرچه ز نو

به گل عارض آن شمسه خورشید عذار

گر به سیمای وی از روزن جنت حوری

خفته خواب عدم را به نماید دیدار

بدهد جان ولی از وی بستاند گفتار

گر زمین حرمش از نظر نامحرم

روز و شب مخفی و مستور ندارد ستار