بحر ذخار برآرد ز کف او زنهار

سایه زان پیکر پر نور بی فتد به زمین

نه به اعجاز به میراث رسول مختار

قصد ایثار ذخایر چکند در یک دم

بهر یک تن چو کند قافله جود روان

نگسلد تا به دم صور قطارش ز قطار

عدل او چون شکند صولت سر پنجه ظلم