از سیلی که می خورم از دست روزگار

جسمم که گرد راه عیادت نقاب اوست

پامال عالمی شده چون خاک رهگذار

نیلوفر ریاض ریاضت رخ من است

هرگز ز هم نمی گسلد کاروان لعل

زان قطره ها که بر رخ من می شود قطار

دست فلک ز رشته تدبیر تافتن