با آن کزین سکون قوی لنگرم ز کوه

خود را نسازم از سبکیها ذلیل و خوار

واندر فضای عالم علوی به طعمه ای

شهباز همتم نکند پستی اختیار

سنگین تر است کفه میزان اعتبار

غبنی است بس گرانم از این رهگذر که نیست

پایم روان به درگه نواب نامدار