نازان به آفریدن او آفریدگار

غبنی است بس گرانم از این رهگذر که نیست

پایم روان به درگه نواب نامدار

سلطان کامکار محمد امین که هست

آن قبله امم که به تنگ است سده اش

از اختلاط ناصیه شاه و شهریار

وان قلزم کرم که کشیده ز ساحلش