تا سقف عرش بر سر هم در شاه وار

آن قبله امم که به تنگ است سده اش

از اختلاط ناصیه شاه و شهریار

وان قلزم کرم که کشیده ز ساحلش

گشت از صلای موهبتش گوشها گران

وز حمل بار مکرمتش دوشها فکار

در کلک صنع صانع او عز شانه