فرسوده شد ز ناصیه شاه و شهریار

مخدومه جهان که اگر ننهد آسمان

بر رای او مدار نیابد جهان قرار

تاج سر زمان که زمین حریم او

تا کار آفتاب بود سایه گستری

گسترده باد بر سر او ظل کردگار

ای شمسه جهان که جهان آفرین تو را