نی از درنگ بخشش آن حاتم اشتهار

از بس که بوده ام ز عطاهاش منفعل

از بس که بوده ام ز کرم هاش شرمسار

حاصل که از تکاهل من بوده این فتور

حقا که گر چنین بشدی جان گداز من

این فقر خانه سوز کزو مرد راست عار

جنبش نکردی از پی خواهش زبان من