نیست چیز دگرش در دو جهان مستمسک

گرچه هستش ز هوا و هوس و غفلت نفس

جرم بسیار و خطا بی حد و طاعت اندک

غیر از آن عروه وثقی و از آن حبل متین

دست چوبک زن تقریر به آهنگ رحیل

چون زند در دروازه عمرش چوبک

به دعا بعد ثنا عرض چو شد خواهد بود